Ovaj hrabri britanski nezavisni režiser dokumentarnih filmova započeo je svoju karijeru kao Kristofer Vener (Christopher Wenner), pozorišni glumac i reditelj, a zatim kao ko-voditelj Bibisijevog vodećeg dečijeg TV programa „Plavi Petar“ kasnih 1970-ih. Osamdesetih je počeo da putuje u konfliktne zone – Centralnu Ameriku, Liban i drugde – da bi snimao dokumentarne filmove.
Od 1990-ih je usvojio pseudonim Maks Štal ( Max Stahl) kao način da mu omogući da ima stalni pristup opasnim mestima – posebno Istočnom Timoru gde je stekao ime snimajući masakr od strane indonežanskih trupa 1991. godine. To i njegov kasniji doprinos dokumentarni film ‘Smrt jedne nacije’ dali su veliki doprinos cilju Istočnog Timora. Njegov rad tokom 1990-ih odveo ga je i u Rusiju, Čečeniju i na Balkan.
Proživeo je svoje poslednje godine u nezavisnom Istočnom Timoru, osnivajući Maks Štal audiovizuelni centar za Istočni Timor, stvarajući arhivu od preko 5000 sati snimaka snimljenih tokom decenija borbe za nezavisnost. Umro je od rakagrla 2021.godine.
Maks (Kris) je došao na Kosovo u jesen 1997. godine da bi snimio dokumentarne priloge za vesti britanskog Kanala 4 i kao nezavisni posmatrač srpskih izbora u tadašnjoj pokrajini. Njegovo prvo izveštavanje je o tim izborima. Aleks Anderson, dugogodišnji posmatrač Misije OEBS-a za posmatranje izbora u to vreme sa sedištem u Prištini, priseća se: „Kris je vojom pojavom i energijom bio kao Indijana Džons, čak i sa svojim šeširom“.
Maks je nastavio svoje posete Kosovu u proleće 1998. godine praveći izveštaje koji su dragoceno dokumentovali ovaj period tinjajućeg sukoba koji je počeo da eksplodira, pre nego što je privukao pažnju svetskih medija. On je 9. marta 1998. godine snimao masovne demonstracije u Prištini, okupljene da protestuju protiv srpskog vojnog nasilja u Drenici, kada su ga trojica naoružanih Srba u kožnim jaknama napala, izvukla ga kroz vrata, opljačkala i pretukla.
Njegov opis onoga što se dogodilo možete videti ovde: